وبینار آموزشی مدیریت فایل شکسته | دکتر کاظم

دکتر مجید کاظم این وبینار را با یک تقسیم‌بندی ساده باز می‌کند که تا آخر جلسه ستون کار است: وسیله ما دو جور می‌شکند — فتیک، یعنی فایل خسته شده و این معمولاً از دفعات کاربرد زیاد می‌آید، و تورشنال، یعنی فایل را بیش از توانش چرخانده‌ایم. از همین دو کلمه دو نسخه پیشگیری بیرون می‌آید: دفعات استفاده را محدود کن، و سیستمی داشته باش که به تو هشدار بدهد داری زیادی می‌چرخانی. مدرس صریح است که حتی همکارانی که در درآوردن فایل شکسته صاحب‌سبک‌اند، این کار را جزو سخت‌ترین کارها می‌دانند و هیچ‌کس نمی‌تواند قول بدهد قطعه درمی‌آید؛ پس شعار «پیشگیری بهتر از درمان» را اینجا باید در ۱۰ ضرب کرد.

نیمه اول جلسه تماماً پیشگیری است: محدودکردن دفعات استفاده و انتخاب فایل بر اساس سختی کیس، موتور با کنترل تورک و آرپی‌ام به‌جای هندپیس پرزوری که «حد ندارد»، فشار دست به‌اندازه نگه‌داشتن یک مداد نوک‌تیز، تمیزکردن مرتب دبری، کانال پر از هیپو و لوبریکنت، انتخاب آلیاژ مارتنزیت و کنترل‌مموری برای کانال کروو و کلسیفیه، سینگل‌یوز دیدن سایزهای ۶ تا ۱۲، خواندن بازشدن پیچش فلوت‌ها به‌عنوان علامت دورانداختن، حرکت واچ‌وایندینگ در فایل دستی، کراون‌دان، نپریدن از سایزها و لوز شدن فایل قبلی پیش از رفتن سراغ بعدی. نیمه دوم مدیریت است و با چهار پرسش پیش می‌رود: چه چیزی شکسته، چه سایز و سطح مقطعی دارد، کجای کانال است، و در چه مرحله‌ای از درمان.

جمع‌بندی مدرس دو لبه دارد. یک لبه آرام‌بخش است: فایل شکسته لزوماً یعنی شکست درمان نیست — قطعه‌ای که به طول و در انتهای کار جدا شده ممکن است پروگنوزی متفاوت از پرکردن با گوتاپرکا نداشته باشد، و حتی قطعه‌ای که از اپکس بیرون زده در استخوانِ خون‌رسانی‌شده مشکل جدی نمی‌سازد چون میکروب در کانال می‌ماند نه در استخوان. لبه دیگر هشدار است: خودِ درآوردن، پرفوریشن، ضعیف‌شدن ریشه و شکستن دندان در آینده، شکستن فایل دوم و سوم کنار قطعه، لژ و ترانسپورت می‌سازد. به همین دلیل بای‌پاس در قطعات کوچک‌تر از ۳ تا ۵ میلی‌متر «کار بسیار خوبی» و اغلب مقدمه درآوردن است، و مدرس بحث حقوقی را با یک پیشنهاد می‌بندد: کانسنت‌فرمِ پیش از درمان، همان حلقه مفقوده‌ای که در دندانپزشکی ایران جایش خالی است.