کانسنت‌فرم

مدرس می‌گوید همه منابع می‌گویند باید به بیمار گفت و هیچ کتابی نگفته نگو؛ ولی در نظرسنجی از همکاران، اکثراً نمی‌گویند و دلیل منطقی هم می‌آورند: تا می‌گوییم، درد بیمار بالا می‌رود و استرس می‌گیرد و می‌پرسد این فایل نرود در خون و قلب و مغز من.

راه‌حل پیشنهادی او جابه‌جاکردن زمان گفت‌وگوست: نمونه کانسنت‌فرمی که نشان می‌دهد (نمونه بالتیمور) صریحاً نوشته که حین کار ممکن است فایل بشکند و بیمار پیش از شروع آن را امضا می‌کند. به تعبیر او خیلی فرق دارد که چیزی را از اول توضیح داده باشی و بعد بگویی «این اتفاق افتاد»، با اینکه هیچ نگفته باشی و وسط کار خبر بدهی.

لبه حقوقی بحث هم روشن است: شکستن وسیله بار قانونی دارد، ولی آنچه تعیین‌کننده است رفتار بعد از آن است — بیمار را رها نکنیم، یا خودمان ادامه دهیم یا ارجاع دهیم، الباقی کانال را پر کنیم و فالوآپ کنیم.