دندان كانين فك بالا








دندان كانين ريشه بلندي دارد، سيستم عصبي قوي و غني دارد و تعيين كننده نوع اصلي اكلوژن و رفتار دندان در خارج از مركز است .
در بازسازی فضاهای بی دندانی و تخریب شده توسط پروتز های متکی بر دندان ، دندان كانين بالا نقش مهمی دارد . این دندان ریشه بلندی دارد.سیستم عصبی حسی قوی و غنی دارد ، تعیین کننده اصلی نوع اکلوژن و رفتار دندان ها در حرکات خارج مرکزی است .
در نتیجه هنگام بازسازی دندان کانین باید نکات ویژه ای مورد توجه باشد
اول اینکه ، در بازسازی کوچک و محدود بهتر است تا حد امکان اکلوژن دستکاری و بازسازی شود به عبارتی باید از اکلوژن موجود تبعیت کرد. برای تغییر الگوی اکلوژن باید موارد متعددی را بررسی کرد من جمله : حضور و فعال بودن پارافانکشن ، سایش های موجود خصوصا در نوک کانین ، الگوی حرکات طرفی و… این حکم کلی که در هر بازسازی کانین ، حتما باید اکلوژن را به کانین رایز تبدیل کرد الزاما و همیشه فرض درستی نیست.
دوم ، مسیر حرکات طرفی است . یعنی مسیری که دندان های قدامی در حرکات خارج مرکزی در تملس با یکدیگر طی می کنند تا دندان های خلفی را از هم جدا کنند و در واقع دیسکلوژن خلفی اتفاق بیافتد. در مورد مسیر حرکت ، سه کنته ومولفه باید مورد توجه باشد : طول مسیر ، شیب مسیر و از همه مهمتر شکل مسیر . در هنگام بازسازی سطح پالاتال دندان کانین باید این موارد را به صورت جدی مد نظر داشت.
-
طول مسیر :
- هر چه بایت عمیق تر باشد ، مسلما طول مسیری که کانین پایین روی سطول پالاتال دندان كانين بالا طی می کند بیشتر است.مسیر خیلی کوتاه عملا کارایی لازم را ندارد و مسیر خیلی بلند که به دلایل متعدد مثل زیبایی و برقراری دیسکلوژن بیشتر در خلف انجام می شود . کار ادجاست و یکنواخت کردن مسیر را در کلینیک اندکی مشکل تر می کنند در کل طول مسیر مولفه کلیدی در حرکات طرفی نیست
-
شیب مسیر :
- هر چه بایت عمیق تر و اورجت کمتر باشد ، شیب مسیر طرفی بیشتر است و این میتواند برای دندان كانين مخرب باشد . باید تا حد امکان طوری که دیسکلوژن خلفی در حداقل مقدار برقرار گردد سیب این مسیر را کم کرد تا حرکات طرفی با ازادی بیشتری انجام شود . این کارا با کاهش اوربایت و افزایش اروجت مقدور است در واقع یکی از مراحل مهم در ادجاست پرسلن در دهان تنظیم این شیب و تا حد امکان کاهش ان است
-
شکل مسیر :
- این مورد را میتوان فراموش شده بزرگ دانست در الگوی حرکات طرفی بهتر است همیشه و تا حد امکان ازادی عمل داده شود . ازادی در انجام حرکات طرفی . نکته اینجاست که کل طول مسیر از یک میران اهمیت مشابه برخودار نیست و این ازادی در ابتدای مسیر خیلی مهم تر است . در نتیجه برای ابتدای مسیر شیب کمتری در نظر گرفته شده و هر چه به اتنها نزدیکتر می شویم شیب بیشتر می شود به طوریکه میانگین شیب تفاوتی نکرده است . به همین دلیل همواره تاکید می شود در بازسازی کانین هم فرم تراش در پالاتال و بالای سینگلوم و هم فرم و کانتور رستوریشن در این ناحیه نه محدب نه صاف بلکه مقعر باشد .
وجود یک سطح صاف و گاهی محدب در این ناحیه در واقع یک تداخل جدی و پر عارضه در حرکات طرفی به شمار می رود در حالیکه در بررسی اکلوژن بیمار صرفا در رابطه مرکزی و بررسی وقوع دیسکلوژن خلقی در انتهای مسیر حرکات طرفی هیچ نشانی از این تداخل نمیتوان پیدا کرد . در این حالت شاهد اسیب به رستوریشن یا ریشه کانین بالا یا سایش کانین پایین در کوتاه مدت هستیم . این الگوی سایش در کلینیک زیاد دیده می شود و عمدتا تصویر میشود دلیل ان وجود پرسلن در فک مقابل است . در صورتی که چنین نیست
بنابراین در طرح درمان ها تا حد امکان بهتر است از کران کردن و تراش کانین سالم به عنوان پایه پرهیز شود در صورتی که قرار است کانین پایه شود به الگوی اکلوژن در حرکات طرفی جهت بازسازی ان توجه شود .
در فرم سطح پالاتال دندان كانين و تقعر ان دقت شود زیرا شکل مسیر حرکت در حرکات طرفی و ازادی عمل ان در ابتدای حرکت بسیار مهم است . زیبایی در طرح درمان های قدام مهم است . فرم و کانتور سطح باکال کانین مهم است اما فرم سطح پالاتال نیز بی اهمیت نیست
منبع این محتوا: پیج اینستاگرام دکتر جوان
دنتوکورس مطالعه مطالب زیر پیشنهاد میدهد:
تعیین موقعیت کانین نهفته(دکتر آخشته)
دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.