تکتایل سنسیشن

Tactile sensationهمچنین: تکتایل سنسیشن، تکتایل سنس، حس لامسه، حس دست، حس تماسی، tactile sensation

تشخیص طول از روی حس مقاومت انتهای کانال زیر دست؛ سابجکتیو و غیرقابل آموزش، ولی برای کم‌کردن تعداد رادیوگرافی مفید است.

روشی که بیشتر پزشکان با سابقه کاری بالا و اندودانتیست‌های مسن‌تر به آن می‌نازند. مشکل بنیادی‌اش این است که یک حس است و قابلیت آموزش دادن ندارد — به قول مدرس، «شما نمی‌توانی حس را به کسی آموزش بدهی»، همان‌طور که نمی‌شود توضیح داد شادی یا غم چه شکلی است.

چرا فریب می‌دهد: فرم کانال متفاوت است (کلسیفای، باریک، گشاد)؛ اپیکال کانستریکشن همیشه یک نقطه نیست؛ نوع دندان فرق می‌کند (دندان تک‌کاناله در برابر MB2 مولر اول بالا)؛ سن بیمار اثر دارد؛ و در تحلیل ریشه اصلاً مقاومتی وجود ندارد تا حس شود.

اما برخلاف آخ تکنیک کنار گذاشته نمی‌شود. مدرس خودش از آن استفاده می‌کند — نه به‌عنوان ملاک طول، بلکه برای اینکه پیش از عکس بداند در جای خوبی هست و تعداد رادیوگرافی‌ها کمتر شود. دقتش در مطالعات ۳۰ تا ۷۵ درصد گزارش شده و او تاکید می‌کند ۷۵ درصد یعنی یک خطا در هر چهار کیس.