آموزش ترمیم بیلداپ آمالگام . پارت اول ، تراش (به همت دنتالیوم)

معرفی ویدیو

این چهارمین اپیزود مدیادنت است که در اردیبهشت ۱۳۹۹ منتشر شده است. مدیادنت نشانی است که دنتالیوم برای مدیاهای علمی جمع‌آوری، ترجمه و دوبله‌شده استفاده می‌کند. ترجمه این اپیزود را کسری قارونی انجام داده و ویدا حاجی‌زاده راوی آن است. دکتر ریچارد استیونسن در سه ویدیوی جداگانه درباره ترمیم‌های پیچیده آمالگام صحبت می‌کند. این پارت به طراحی و تراش اختصاص دارد.

ترمیم پیچیده آمالگام چیست؟

وقتی یک یا تعداد بیشتری از کاسپ‌های دندان با آمالگام بازسازی شوند، یک ترمیم پیچیده آمالگام انجام شده است. گیر این ترمیم‌ها معمولاً با پین‌ها و باکس‌ها تأمین می‌شود و صرف‌نظر از شکل و اندازه می‌توانند چالش‌برانگیز باشند.

طراحی ترمیم پیش از آماده‌سازی

پیش از آماده‌سازی دندان باید نقشه کار مشخص باشد، زیرا در یک ترمیم دشوار لازم است از قبل بدانیم با چه شرایطی روبه‌رو خواهیم شد. در کیس نمایش‌داده‌شده احتمالاً چند کاسپ باید حذف شوند و مارجینال ریج‌ها و امبراژورها نیز بازسازی خواهند شد. کاسپ‌های لینگوال در یک راستا قرار گرفته‌اند و این آرایش باید در ترمیم نهایی حفظ شود. در بُعد فیشیال نیز احتمالاً کاسپ مزیوباکال حذف خواهد شد. بازسازی صحیح ارتفاع این کاسپ دشوار است؛ بنابراین می‌توان از دندان کناری یک نقطه رفرنس به دست آورد. یک راستای فرضی میان کاسپ مزیوباکال مولر دوم و کاسپ دیستوباکال مولر اول نشان می‌دهد کاسپ مزیوباکال مولر اول که قرار است بازسازی شود تقریباً در چه موقعیتی قرار می‌گیرد. در نهایت بهتر است این کاسپ کمی کوتاه‌تر بازسازی شود تا هنگام کنترل اکلوژن دچار شکستگی نشود. در سمت لینگوال نیز به نظر می‌رسد کاسپ دیستولینگوال حذف خواهد شد. با توجه به دندان‌های مجاور می‌توان موقعیت آن را هنگام بازسازی تعیین کرد. مشاهده دندان از کنار، ایده کلی شکل بازسازی را مشخص می‌کند و امکان انجام محاسبات لازم را می‌دهد؛ بعضی افراد این محاسبات را یادداشت می‌کنند. در نمای فیشیال نباید کانتور دندان بیش‌ازحد برجسته باشد و باید با دندان‌های طبیعی مجاور تناسب داشته باشد. همین اصل درباره کانتور لینگوال نیز صدق می‌کند.

خارج‌کردن ترمیم قبلی و ارزیابی آماده‌سازی

پس از برداشتن ترمیم قبلی، آماده‌سازی MOD آغاز می‌شود. مراحل معمول آماده‌سازی MOD در این ویدیو تکرار نمی‌شوند، زیرا در ویدیوی دیگری توضیح داده شده‌اند. حفره حاصل بسیار بزرگ‌تر از یک آماده‌سازی ایده‌آل است. کاسپ‌های دیستولینگوال و مزیوفیشیال بسیار کوچک شده‌اند. باکس‌ها در سمت لینگوال اندازه مناسبی دارند، اما در سمت باکال بیش‌ازحد گسترش یافته‌اند؛ زیرا ترمیم قبلی اوت‌لاین آماده‌سازی را تعیین کرده است. برداشت ساختار دندان تا جایی ادامه پیدا می‌کند که حدود ۱٫۵ تا ۲ میلی‌متر ضخامت برای آمالگام فراهم شود. طبق توضیح مدرس، این ضخامت برای تحمل نیروهای واردشده به کاسپ ضروری است. در این مرحله تمام پوسیدگی‌ها حذف شده‌اند و آماده‌سازی گیر قابل‌قبولی دارد؛ اما فرم مقاومت آن مناسب نیست، زیرا مینای باقی‌مانده بدون ساپورت است و به‌راحتی خواهد شکست.

کاهش کاسپ‌ها

برای کاهش کاسپ روش‌های مختلفی وجود دارد. بعضی دندانپزشکان فرز الماسی و بعضی دیگر فرز کارباید را ترجیح می‌دهند. مدرس در این کیس از یک فرز فیشِر مستقیم استفاده می‌کند و شیارهای کوچک یک‌میلی‌متری را به‌عنوان راهنمای عمق ایجاد می‌کند. پس از تراش اولیه، عمق کاهش اندازه‌گیری می‌شود. نتیجه نشان می‌دهد هنوز ضخامت حداقلی لازم برای آمالگام تأمین نشده است؛ بنابراین کاهش کاسپ ادامه پیدا می‌کند. هنگام تراش، باکال گروو نیز باید در نظر گرفته شود، زیرا نباید مارجین در مرکز گروو پایان یابد. در ناحیه دیستوفیشیال و گروو نیز عمق کافی وجود ندارد و لازم است عمق با فرز افزایش یابد تا هنگام کاروینگ، ضخامت کافی از آمالگام باقی بماند.

ایجاد گیر مکمل با اسلات

ممکن است آماده‌سازی در نگاه اول گیر مناسبی داشته باشد، اما مدرس روشی را برای افزایش گیر نشان می‌دهد. برای این کار از فرز ۳۲۹ استفاده می‌شود و محل اتصال مینا و عاج یا DEJ به‌صورت فرضی با مداد مشخص شده است. عناصر ریتنتیو باید طبق توضیح ویدیو حداقل نیم میلی‌متر از DEJ فاصله داشته باشند. یک اسلات کوچک در مزیوفیشیال و یک اسلات در دیستوفیشیال ایجاد می‌شود. عمق اسلات حدود ۱ میلی‌متر است، هرچند بسته به شرایط می‌تواند بیشتر یا کمتر باشد. همچنین باید حداقل حدود ۱ میلی‌متر میان باکس و اسلات فاصله وجود داشته باشد. تراش اسلات داخل عاج باقی می‌ماند و وارد محدوده نیم‌میلی‌متری مجاور مینا نمی‌شود. ایجاد اسلات همیشه ضروری نیست و مدرس در این کیس آن را برای نمایش نحوه تراش انجام می‌دهد. چون محل اسلات نزدیک DEJ و دور از پالپ است، خطری پالپ را تهدید نمی‌کند. در پایان، لبه‌ها و زوایای تیز دهانه اسلات نرم می‌شوند تا استرس نامطلوبی به آمالگام وارد نشود. ساده‌ترین روش پیشنهادی مدرس این است که با یک فرز روند، دهانه اسلات کمی گشاد و تیزی آن حذف شود. در این مرحله آماده‌سازی برای ترمیم نهایی آماده است. تمام پیش‌بینی‌هایی که هنگام طراحی و تراش انجام شده‌اند، در کیفیت ترمیم نهایی اهمیت خواهند داشت و مراحل بعدی در ویدیوهای بعدی مجموعه نمایش داده می‌شوند.