گلایدپث و پس‌فایندر

مدرس آن‌ها را در برابر اوریفیس شیپر تعریف می‌کند: اوریفیس شیپر کوتاه و ضخیم است، ولی این‌ها قد بلند و لاغرند، تیپرشان یک، دو یا سه درصد (حداکثر چهار در بعضی سیستم‌ها) و نوکشان معمولاً بین ۱۰ تا ۲۰ است.

چون خیلی باریک‌اند، در کانال کمتر درگیر می‌شوند و شکستشان کمتر است؛ کارشان این است که یک «مسیر سرسره» بسازند تا فایل‌های ضخیم‌تر بعداً در همان مسیر قرار بگیرند.

اندیکاسیون آن را دقیق مشخص می‌کند: در کانال گشاد با کروی کم اصلاً لازم نیستند و می‌شود با همان فایل دستی طول را تعیین کرد و مستقیم سراغ سیکونس رفت؛ ولی وقتی فایل ۶ و ۸ به‌سختی رفته و کرو زیاد است، بعد از فایل دستی ۱۰ باید سراغ گلایدپث رفت. در کیس کروی نزدیک ۷۰ درجه‌ای که نشان می‌دهد، دقیقاً همین کار را می‌کند: گوتا و طول، بعد گلایدپث با نوک حدود ۱۳ و ۱۶، و بعد فایل اصلی که آن هم فراتر از ۲۵ با تیپر چهار درصد نمی‌رود.