وایکینگ

مدرس خودش تعریفش می‌کند: «می‌آیید با یک دانه کن کاغذی مناسب مسترکن‌مان داخل کانال و وایکینگ می‌کنیم؛ یعنی کن کاغذی را به کلروفرم آغشته می‌کنیم و بعد داخل کانال به دیواره‌های کانال آغشته می‌شود که تمام بقایای سیلر و گوتا خارج شوند.»

جای آن در توالی کار مهم است: بعد از گیتس و پیزو، بعد از بای‌پس با فایل ۱۵ و ۲۰، بعد از اچ‌فایل ۲۵ و در صورت نیاز روتاری — یعنی وقتی توده اصلی گوتا رفته و فقط لایه چسبیده به دیواره مانده است.

مدرس بلافاصله یادآوری می‌کند که پس از وایکینگ، در بلوک شیشه‌ای همه‌چیز دیده می‌شود ولی در دهان چنین نیست؛ و هرچه بتوانید گوتا و بقایا و دبری بیشتری خارج کنید، درمان ریشه موفق‌تری خواهید داشت.