قانون اسلوپ

مدرس می‌گوید عمداً فقط نیمه اول قانون را حفظ می‌کند — سِیم‌لینگوال: «آن کانالی که در این ریشه به تیوب من نزدیک‌تر شده، کانال لینگوالی است.» کلید حافظه‌اش هم «دوست داشتن» است: هرچه به سمت تیوب من نزدیک می‌شود، تیوبم را دوست دارد، پس لینگوالی است.

کاربرد: در ریشه مزیال، کانالِ نزدیک‌تر مزیولینگوال و دیگری مزیوباکال است؛ در ریشه دیستال هم دیستولینگوال و دیستوباکال. برای ریشه پالاتال هم همین منطق برقرار است. توصیه‌اش صریح است: «آپوزیتش را که باکال دور می‌شود ول کنید. هر وقت آدم بیاید این‌ها را حفظ بکند، قاطی می‌کند.»

در کنار آن یک قاعده تجربی شخصی هم اضافه می‌کند: اگر ندانید اشعه از مزیال تابیده یا از دیستال، سمتی که اشعه از آن تابیده ترابکولای استخوانی‌اش واضح‌تر و تمیزتر می‌افتد.