سه پرسش تصمیم

مدرس این سه پرسش را «تری‌دی» می‌نامد و همه کیس‌ها را با همان پیش می‌برد. پرسش اول تشخیصی است و بدون تاریخچه پاسخ ندارد؛ پرسش دوم بیشتر از آنکه فنی باشد، بین دندان و دندانپزشک و بیمار قسمت می‌شود؛ پرسش سوم انتخاب میان درمان مجدد غیرجراحی، جراحی آپیکو و کشیدن است.

ضلع دوم — دندانپزشک — جایی است که مدرس صادقانه‌ترین حرف جلسه را می‌زند: دانش، تجربه و تمایلات دندانپزشک هم نظر بیمار را تغییر می‌دهد و هم مسیر دندان را به سمت کشیدن یا نگهداری می‌برد. مثال خودش را می‌آورد: زمانی که ایمپلنت می‌گذاشت، قطعاً راحت‌تر می‌توانست بیمار را به سمت ایمپلنت ببرد، و لزوماً عمدی هم در کار نیست.

پیامد عملی این چارچوب دو چیز است: اول اینکه اختلاف نظر بین دو یا سه همکار روی یک کیس طبیعی است — در مطالعه‌ای که او نقل می‌کند، ۲۰ درصد درمانگران شش تا هشت ماه بعد رأی خودشان را روی همان رادیوگرافی عوض کردند. دوم اینکه تصمیم باید مستند شود؛ وقتی بیمار برخلاف توصیه اصرار به نگهداری دارد، مدرس همان را در پرونده می‌نویسد.