سه ضلع تصمیم

ضلع اول خودِ دندان است — پروگنوزی که دارد و تاریخچه‌اش. ضلع دوم دندانپزشک است: دانش، تجربه و «آن تمایلاتی که دندانپزشک دارد». ضلع سوم بیمار است.

نکته‌ای که مدرس روی آن مکث می‌کند این است که ضلع دوم می‌تواند بی‌سروصدا دو ضلع دیگر را جابه‌جا کند: «دندانپزشکی که در زمینه ایمپلنت تجربه بالاتری دارد ممکن است سوق‌دادن بیمار به سمت ایمپلنت بیشتر باشد؛ حالا ممکن است عمدی نباشد، این تمایل دندانپزشک است.» او این را با مثالی از خودش می‌گوید: زمانی که ایمپلنت می‌گذاشته، راحت‌تر به آن سمت می‌رفته.