اینسترومنت جدا شده

مدرس استدلال می‌کند که اولین تصویری که واژه «شکست» در ذهن بیمار می‌سازد بیش از چند حالت نیست: قلب شکسته، استخوان شکسته، ظرف یا استکان شکسته، شیشه شکسته — و همه‌شان بار منفی سنگینی دارند. به همین دلیل پیشنهاد می‌کند در گفت‌وگو با بیمار از «قطعه جدا شده» یا «سپریت اینسترومنت» استفاده شود.

این فقط ادب کلامی نیست؛ به گفته او انتخاب صحیح کلمات باعث می‌شود بیمار موضوع را راحت‌تر بپذیرد، گفتمان ادامه پیدا کند و بیمار آماده پذیرش درمانش شود. عکسِ آن هم درست است: واژه‌ای با بار منفی می‌تواند همان ابتدای گفت‌وگو رابطه درمانی را ببندد.