اسلایس آف

در دندان نچرال بدون کراودینگ و بدون ترمیم پروگزیمال، پرپریشن اندکی مانده به کانتکت تمام می‌شود. اما وقتی مجبوریم کانتکت را باز کنیم — در دیاستم، و نیز وقتی کراون مجاور داریم که مثل دیاستم تلقی می‌شود — کانتکت فرضی را در نظر می‌گیریم و بعد دندان را پرپ می‌کنیم.

قبلاً برای این کار تکنیک تورنادو (ایجاد یک شیار) استفاده می‌شد؛ امروز اسلایس آف جایگزین آن شده: فرز از سطح باکال می‌آید، کانتکت فرضی را رد می‌کند و مستقیم تا انتها کات می‌کند. اینجا عمداً سعی در ایجاد مارجین نمی‌شود، چون هر مارجینی در این ناحیه آندرکات می‌سازد و ما را به تراش بیشتر باکال مجبور می‌کند.

دلیل تراش پروگزیمال هم روشن است: اگر تراش ندهیم، تکنسین یا باید دندان را برجسته‌تر بسازد (پروتروژن و گیر غذایی) یا دندان‌ها را یک‌دست بسازد که از روبه‌رو تک‌تک دیده نشوند.